بختیار سانسور مطبوعات را لغو کرد

هم‌زمان با روی کار آمدن شاپور بختیار، سانسور مطبوعات نیز لغو شد و روزنامه‌های عصر تهران از شنبه ۱۶ دی‌ماه انتشار خود را آغاز می‌کنند.

گفته می‌شود از فردا روزنامه‌های ایران بدون هیچ نظارتی کارشان را ادامه خواهند داد. روزنامه «رستاخیز» که یکی از مهم‌ترین و قدرتمندترین روزنامه‌ها تا قبل از تعطیل دو ماهه اخیر مطبوعات بود، دیگر منتشر نخواهد شد.

احمد شاملو و غلامحسین ساعدی، که در لندن به سر می‌برند انتشار مجدد روزنامه‌های کیهان، اطلاعات و آیندگان را به سندیکای نویسندگان و خبرنگاران مطبوعات ایران و کارکنان مطبوعات تبریک گفتند و انتشار مجدد نشریات را یک پیروزی درخشان خواندند.

در نامه شاملو و ساعدی آمده است: «پیروزی بسیار درخشان شما یاران مبارز در به زانو درآوردن رژیم به دنبال ایستادگی و مقاومت قهرمانانه در برابر سرنیزه نظامیان، نه تنها در تاریخ مطبوعات وطن‌مان که در تاریخ مطبوعات دنیا بی‌سابقه بوده است.»

در ادامه این نامه آمده است:‌ «عمق شادی ما از پیروزی شما و رسوایی بی‌آبرویان قلم به مزد نه چندان است که به بیان آید. اطمینان صد در‌صد داریم که شما دوستان گرامی تا پیروزی کامل نهضت در سنگر ملت خواهید جنگید و چنان که خود گفته‌اید پاسدار جدی حرمت و شرافت قلم خواهید ماند.»

لازم به یادآوری است که پیش از لغو سانسور بختیار، وی با برخی از بزرگان مطبوعات کشور در جلسه‌ای شرکت کرد و از آنان خواست تا نشریات خود را منتشر کنند.

نشریات آزاد شده نیز پس از آزادی به عنوان اولین اقدام به انتشار گسترده‌ی اسناد مفاسد و اشتباهات بختیار پرداختند.

آیت‌الله خمینی در پاریس

اقامت آیت‌الله خمینی تمدید شد

آیت‌الله خمینی در هفته گذشته، طی اعلامیه‌ای دولت بختیار را غیرقانونی خواند، اما دکتر شاپور بختیار در مصاحبه‌ای که روز سه‌شنبه با رادیو فرانسه انجام داد، در جواب سوال خبرنگار مبنی بر غیرقانونی خوانده شدن دولتش توسط آیت‌الله خمینی ضمن تجلیل از ایشان و اظهار این‌که «آیت‌الله خمینی متأسفانه مثل شاهنشاه اطرافیانی ناصواب دورشان را گرفته‌اند» اضافه کرد:

«این اولین بار نیست که آیت‌الله خمینی دولتی را در ایران محکوم کرده‌اند، شاید آخرین بار هم نباشد. ما این رهبر بزرگ مذهبی را بی‌نهایت محترم می‌شماریم و من هرگز به خود اجازه نخواهم داد با آنچه ایشان می‌گویند مخالفت کنم.»

به نوشته هفته‌نامه ایرانشهر، رادیو تهران که قبلاً مدعی شده بود آیت‌‌الله خمینی درباره دولت بختیار نظری نداشته است، با نقل مصاحبه فوق عملاً ادعاهای قبلی خود را تکذیب کرد.

در همین حال آیت‌الله خمینی در هفته گذشته دو اطلاعیه دیگر نیز از پاریس صادر کرده است. اقامت سه ماهه آیت‌الله خمینی در هفته گذشته پایان یافت و دولت فرانسه اقامت ایشان را به طور نامحدود تمدید کرد.

آیت‌الله خمینی در یک مصاحبه تلویزیونی در جواب خبرنگار درباره دعوت بختیار برای بازگشت به ایران اظهار داشت: «هر وقت مقتضی بدانم و وجود من در ایران مفیدتر باشد به ایران برمی‌گردم.»

جیمی کارتر، رییس جمهور آمریکا

کارتر: در گوادالوپ معتقدند شاه باید برود

به گزارش رادیو بی‌بی‌سی و رادیو مسکو «رهبران آمریکا، آلمان، انگلیس و فرانسه، مذاکرات مهم خود را درباره قیمت نفت، رویدادهای ایران، کامبوج و چند مسأله دیگر، آغاز کردند.»

کنفرانس گوادالوپ که با حضور رهبران بزرگ دنیای غرب آغاز شده است، قرار است درباره آینده ایران نیز تصمیم بگیرد. در این کنفرانس که هم‌زمان با سقوط حکومت خمرهای سرخ در کامبوج و فرار پل پوت از این کشور صورت گرفت، درباره برخورد با آینده کامبوج نیز تصمیم‌گیری می‌شود.

در همین حال جیمی کارتر، رییس جمهور آمریکا گفت: «سران تمام کشورهای صنعتی شرکت کننده در کنفرانس گوادالوپ معتقد بودند که شاه، باید برود و من در میان آن‌ها حمایت ناچیزی نسبت به شاه یافتم.»

فسخ قرارداد نظامی با هلی‌کوپترسازی بل

به نوشته هفته‌نامه ایرانشهر روز پانزدهم دی‌ماه ۱۳۵۷ «حکومت ایران به کمپانی «تکس ترون» که شرکت هلی‌کوپترسازی «بل» بخشی از آن است، اطلاع داد که قرارداد پانصد و هفتاد و پنج میلیون دلاری خود را با آن شرکت فسخ کرده است.»

در ادامه نوشته آمده است: دلیل فسخ قرارداد مذکور «فشار حوادث جاری ذکر شده است که منظور از حوادث جاری شرایط انقلاب ایران است.

حکومت ایران به مقامات این کشور اطلاع داد که باید قرارداد فیمابین را تمام شده تلقی کنند. مقامات شرکت تکس ترون گزارش دادند که ایران از پرداخت اولین قسط خود که موعد آن اول اکتبر گذشته بود ناتوان ماند و به این دلیل شرکت مذکور پروژه خود را در ایران متوقف کرد.

فسخ این قرارداد نشانه ناتوانی ایران در انجام تعهدات مالی خود در معاملات نظامی گوناگون است و شاه به آمریکا اطلاع داده است که در نظر دارد بیشتر معاملات اسلحه خود را با کمپانی‌های آمریکا به تعویق اندازد.

به عنوان مثال، کمپانی‌های جنرال دینامیک و گرومن تحویل هواپیماهای خود به ایران را به عقب انداخته‌اند. مقامات وزارت امور خارجه آمریکا اطلاع دادند که کمپانی وستینگهاوس، سازنده وسایل الکتریکی نیز که قرار بود در ساختمان ژنراتورهای هسته‌ای شرکت موثر داشته باشد، قرارداد خود را با ایران لغو کرده است.

با رسیدن اخبار توقف تولید و صدور نفت ایران، بیشتر کمپانی‌ها و بانک‌های آمریکایی که قراردادهای متعدد نظامی تجاری با ایران دارند، اکنون به سختی نگران وضع خویش‌اند.

اسماعیل نوری‌علاء

نوری‌علاء: امام خمینی تجلی‌گاه وحدت ملی

نوشته قبلی اسماعیل نوری‌علاء که در هفته‌نامه ایرانشهر منتشر شد، واکنش‌های بسیاری را ایجاد کرد، وی در تاریخ پانزدهم دی‌ماه در همین هفته‌نامه به برخی از واکنش‌ها پاسخ داد و چنین نوشت:

«از عکس‌العمل‌های مربوط به مطلب نخست فعلاً در این نامه سخنی نمی‌گویم. اما عکس‌العمل‌های نشان داده شده نسبت به پیشنهاد من دایر بر تشکیل دولت در تبعید، نگارش این توضیح نامه را ضروری کرده است.»

او در ادامه نوشت:‌ «به نظر من کشور ما اکنون در حساس‌ترین لحظه انقلاب خود قرار دارد، یعنی لحظه‌ای که کادر حاکمه گذشته در مقابل فشار انقلابی حرکت توده‌های ایران به زانو درآمده و می‌رود تا جای خویش را به تشکل جدیدی بدهد.»

نوری علاء در ادامه افزود: «به همین دلیل لازم است تا در مورد دقایق این نابجایی اکنون اندیشه شود و پیش‌بینی‌های لازم صورت گیرد و کارها صرفاً موکول به امحاء کادئر فعلی نگردد به خصوص که در همه حالات قابل تصور ایران راه حل‌ها تقریباً شبیه به هم از آب در می‌آید.»

نوری‌علاء در این شماره‌ی هفته‌نامه نوشت: «مثلاً می‌توانیم فرض کنیم که کادر فعلی بی‌سر و صدا فرار را بر قرار ترجیح می‌دهند یا می‌مانند به دست انقلاب درهم شکسته می‌شوند. می‌توانیم فرض کنیم که راه حل شکلی پارلمانی دارد یا انقلابی.»

وی در ادامه نوشت: «در همه این احوال انجام چند امر گریزناپذیر به نظر می‌رسد که عبارتند از: انحلال سازمان‌های سیاسی قلابی فعلی، بازگشت امام خمینی به ایران، تشکیل یک دولت موقت برای عمل سرپرستی عمل جابجایی، انجام رفراندوم عمومی برای تعیین سیستم حکومت و قانون اساسی جدید، و عاقبت تشکیل دولت ملی براساس این قانون.»

این شاعر در ادامه افزود: «به طوری که می‌بینیم در همه این احوال آن‌که به عنوان محور تحول و مجری تغییر نقش تاریخی خواهد داشت امام خمینی است. اوست که وارث ویرانه بازمانده از دزدان فراری خواهد بود. ایستاده دربرابر ملتی که خون جوان و پیر و مرد و زن داده است.»

نوری‌علاء ادامه می‌دهد: «سرمای زمستان را در بی‌نفتی و بی‌نانی و بی‌غذایی تحمل کرده است. و همه انرژی خود را در این فریاد نشانده است که این نظام ننگین باید برود و امام خمینی به عنوان تجلی‌گاه وحدت ملی و رهبر انقلاب پرشکوه ملت ایران برای سامان دادن به کارها به کشور بازگردد. در آن روز برای هرکس جای تأمل و تردید باشد، برای ایشان چنین فرصتی نخواهد بود. بار گرانی که اکنون بر شانه‌های او سنگینی می‌کند آن روز سنگین‌تر از امروز خواهد بود.»

وی در ادامه نوشت: «اما پیشنهاد این‌که دولتی زیر نظر امام خمینی به وجود آید، به معنی مقدمه ظهور یک «تئوکراسی» یا تشکیل خلافت جدید اسلامی نیست. امام خمینی خود بیش از هر کس بر جمهوریت و انتخابات آزاد تائید کرده است و این جمهوریت بدین‌سان خود به خود دارای دو دستگاه متفاوت است: ریاست جمهوری و قوای سه گانه جمهوری.»

نوری‌علاء در پایان نوشت: «دستگاه نخست نظارت عالیه دارد از آن کسی است که به عنوان پدر ملت و نماینده روح ملی بر رأس هرم حیثیت اجتماعی تکیه می‌زند و دستگاه دوم از آن قوای مقننه، اجرائیه و قضائیه است. و به این ترتیب است که جمهوری ایران با تکیه بر انتخابات آزاد، راه را بر پیدایش دیکتاتوری‌های مذهبی و غیرمذهبی به یک‌باره می‌بندد. من واقعاً امیدوارم که تاریخ جمهوریت ایران با نام کسی آغاز شود که همه ملت به او اعتماد دارند.»

بهمن نیرومند

آتشی زیر تخت طاووس

مجموعه داستان‌های «آتشی زیر تخت طاووس» به زبان آلمانی منتشر شد. ناشر آلمانی کتاب به نام «روت بوخ» این داستان‌ها را «قصه‌های ممنوعه» نام گذاشته است.

در این مجموعه که با حال و هوای انقلاب منتشر شده است، داستان‌های «ما نمی‌شنویم»، «شرح حال» و «خانه روشنی» از غلامحسین ساعدی، «گرگ» از امین فقیری، «بیست و چهار ساعت در خواب و بیداری» از صمد بهرنگی و «آفرینش» از فریدون تنکابنی منتشر شده است.

کتاب با ترجمه شعری از خسرو گلسرخی آغاز شده است. مترجم کتاب، بهمن نیرومند است. بهمن نیرومند، مترجم کتاب در مقدمه نوشت:

«با نشر این کتاب، ادبیات مترقی ایران برای نخستین بار در آلمان فدرال معرفی می‌شود. با آن‌که تقریباً هر دانشگاه آلمانی یک موسسه ادبیات و تاریخ ایران دارد، اما به ندرت از حافظ فراتر می‌رود. حقیقت این است که ایران‌شناسان کنونی معرفی ایران امروز را به روزنامه بیلد و فرانکفورتر آلگماینه واگذار کرده‌اند.»

بهمن نیرومند در ادامه نوشته است: «روزنامه بیلد همه روزه گزارشاتی سرهم می‌کند که بی‌شباهت به قصه‌های هزار و یکشب نیست و مدام درباره ایران به افسانه‌بافی می‌پردازد و درباره جزئیات پوشاک شاه و عشق‌بازی‌های تازه او داد سخن می‌دهد. مطبوعات جدی‌تر به مطالب دیگری می‌پردازند، مثلاً مواد خام و نیروی کار ارزان در ایران، امکانات مساعد برای سرمایه‌گذاری.»

وی در ادامه می‌افزاید: «پیمان دوستی بین مردم ایران و آلمان که به وسیله براند، صدر اعظم سابق و شاه بسته شد و نتیجه این دوستی بدان جا منجر شد که دولت آلمان فدرال مخالفین رژیم شاه را بیش از پیش سرکوب کند و با عقد قراردادهای ویژه نفت، تظاهرات علیه شاه را ممنوع کند.»

بهمن نیرومند در پایان نوشته است: «اگر دانشجویان ایرانی و چند سازمان مترقی آلمانی وجود نداشتند کمتر خبری از شکنجه‌ها و اعدام‌های پی در پی در ایران به گوش کسی می‌رسید. البته نه به این دلیل که در آلمان فدرال سانسور وجود دارد. نه خیر. در آلمان سانسور وجود ندارد، اما وقتی مطبوعات چشم به این حقایق ببندند مسلم است که همه در بی‌خبری کامل خواهند ماند. قصه‌هایی که در این کتاب آمده است همه از شرایط امروز مردم ایران سخن می‌گویند.»

احمد شاملو

آقای شاملو! من کارگرم، به شوروی اهانت نکنید

در پی انتشار مصاحبه‌ی احمد شاملو با خبرگزاری تاس که متن فارسی آن در هفته‌نامه ایرانشهر منتشر شد و در آن انتقاداتی از سوی شاملو از شوروی و رهبران آن به عمل آمده بود، خوانندگان ایرانشهر واکنش‌هایی علیه شاملو نشان دادند.

حمید که خود را کارگر معرفی کرده است، از شاملو خواست: «قلم بطلان به کارهای مثبت حکومت زحمتکشان اتحاد شوروی نکشد. اگر چندی سایه دیکتاتوری استالین موجب بعضی اعمال ناشایست شده، آیا باید قلم بطلان به تمام کارهای مثبت حکومت زحمتکشان اتحاد شوروی که به حق پشتیبان واقعی خلق‌های ستمدیده جهانند کشید؟ می‌بخشید که مطالب نامه‌ام در لفاف‌های ظریف و لطیف پیچیده نشده و خیلی رک و پوست کنده نوشته‌ام.»

وی در ادامه نوشته است: «من یک کارگرم و به حکم وابستگی خودم به ماشین مانند ماشین خشم، من و هم‌رزمانم تحمل ناروایی نداریم... سخن کوتاه که هستند به قدر کافی جراید وابسته به امپریالیسم به اتحاد شوروی بتازند... ایرانشهری که در شرایط حساس تاریخی فقط وظیفه دارد مانع از تفرقه و جدایی نیروهای درگیر باشد، نباید سرمقاله خود را به ضد شوروی اختصاص دهد. این کار آب به آسیاب دشمن ریختن است. این کار خیلی گناه است، رنجاندن دوستان اگر آسان باشد، بهای آن در درجه اول برای خود ما خیلی گران تمام خواهد شد... با درود فراوان، حمید.»

همچنین خواننده‌ای به نام مهدی برزگر به شاملو نوشت: «مصاحبه‌ات را با مخبر خبرگزاری تاس در سرمقاله شماره هشت ایرانشهر خواندم، راستش را بخواهی در چشمانم اشک جمع شد. اشک غمی که به هنگام تماشای سقوط یک انسان از قله پرافتخار و صداقت و پایمردی به قعر منجلاب و کثافت می‌غلتید و این سقوط همه گذشته سراسر فخر خود را می‌شوید و می‌برد... باور کن که اگر خوب نمی‌شناختمت از این سخنانت هرگز ناراحت نمی‌شدم و تو را می‌گذاشتم به حساب آن خودفروختگانی که برای سازمان سیا و ساواک قلمزنی می‌کنند...»

در اعتراض به همین مصاحبه محمد سلیمانی اصل از آلمان نوشت: «شما این فرصت را در مورد یکی از دشمنان خلق ایران با مصاحبه‌ای که انجام دادید به دست آوردید ولی به جای این‌که ماسک از صورت یکی از دشمنان دوست‌نمای خلق ایران و این شارلاتان‌های مخفی شده در زیر نقاب خلق دوستی بردارید، آن‌ها را «دوستان شوروی ما» خطاب می‌کنید... با دروغ و تزویر و فریب مسایل را لاپوشانی می‌کنید و آب پاکی روی لجنی می‌ریزید که گرچه بوی گند آن مدت‌هاست بلند شده، برای شماها خوش‌آیند و مطبوع و قوت قلب‌آور است!»

«آخر بازی» احمد شاملو

شعر آخر بازی احمد شاملو در آخرین شماره نشریه ایرانشهر به تاریخ پانزدهم دی‌ماه ۱۳۵۷ منتشر شد.

هدایت غزالی و صباح نصری، دو دانشجوی دانشگاه تهران هستند که در تیر‌ماه ۱۳۸۶ در منطقه‌ی مرزی غرب ایران به جرم خروج غیر‌قانونی از مرز دستگیر و پس از گذراندن بیش از ۱۳ ماه بازداشت موقت از سوی شعبه‌‌ی ۱۳ دادگاه انقلاب جمعاً به دو سال حبس محکوم شدند.

در مورد آخرین وضعیت آن‌ها با مادح جمشیدی، وکیل مدافع آنان گفت ‌‌و گو کرده‌ام.

موکلان من آقای صبا نصری و هدایت غزالی در تاریخ بیست‌ و دوم تیرماه ۸۶ در مرز سردشت و کردستان عراق دستگیر شدند.

موضوع ابتدا در دادسرای سردشت مطرح شد، بعد از مدتی به درخواست اداره‌ی اطلاعات کردستان پرونده به دادسرای سنندج منتقل شد.

در دادسرای سنندج هم با توجه به اتهاماتی که به آن‌ها وارد شد، قرار عدم صلاحیت صادر و پرونده برای دادسرای انقلاب تهران فرستاده شد‌.

موکلان من هم در این فاصله در بازداشت بودند. پرونده در شعبه‌ی اول امنیت دادسرای انقلاب تهران مطرح شد که باز هم در آن‌جا عدم صلاحیت صادر و گفتند پرونده باید به دادسرای سنندج برگردد.

با توجه به اختلافی که پیش آمده است، دیوان عالی کشور این موضوع را پیگیری کرده و در نهایت به نفع دادسرای انقلاب تهران رفع اختلاف کرده و پرونده برای رسیدگی در شعبه‌ی اول امنیت دادسرای انقلاب تهران مطرح شد‌.

هدایت غزالی و صباح نصری، دو دانشجوی دانشگاه تهران

در آنجا هم بعد از رسیدگی که انجام شد دو اتهام قرار مجرمیت و کیفر‌خواست برای موکلین من صادر شد. اتهام اول ایشان تردد غیر قانونی از مرز بوده و اتهام دوم هم تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی ایران به نفع گروههای مخالف نظام که مشخصاً گروه پژواک مورد نظر بوده است.

بعد از رسیدگی که در دادسرای شعبه‌ی اول امنیت انجام شد، کیفر خواست صادر شده و پرونده به دادگاه ارجاع شد.

در شعبه‌ی ۱۳ دادگاه انقلاب رسیدگی انجام شد و متأسفانه برای هر دو نفر، برای هر دو جرم، حداکثر مجازاتی که قانون تعیین کرده، یعنی یک سال را گرفتند که در نهایت این آقایان جمعاً به سه سال زندان محکوم شده بودند.

بنده در مرحله‌ی تجدیدنظر وارد پرونده شدم و در تجدید نظر‌ خواهی که در شعبه‌ی ۳۴ دادگاه تجدیدنظر تهران انجام شد، نهایتاً با ابقاء همان حکم، شش ماه از حبسشان معلق شد.

یعنی در مورد آن حکم تعلیق صادر شد و کماکان ۱۸ ماه از حبسشان ماند که فکر می‌کنم در این وضعیت ۱۵ دی‌ماه زمان آزادی هر دو نفرشان خواهد بود. الان هم در بند ۲۰۹ زندان اوین هستند.

موکلین شما برای چه دست به اعتصاب غذا زده بودند؟

دراین مدتی که در زندان بودند و بازداشت موقتشان را در سنندج و تهران سپری می‌کردند، تخفیفی برای‌شان قائل نشده و نهایتاً در وضعیتی که دادگاه رسیدگی ‌کرد بسیار بیشتر از آن چیزی که حق‌شان بود برایشان مجازات تعیین شد.

درحالی ‌که هیچ کدام از مواردی که مصداق عینی تبلیغ علیه نظام باشد، وجود نداشت. به عبارت کلی، عیناً خواسته‌ی اداره‌ی اطلاعات بود که آن‌ها را به تبلیغ علیه نظام محکوم کردند.

با توجه به نارضایتی که از وضعیت موجود داشتند و محدودیت‌هایی هم که برای آن‌ها در نظر گرفته شده بود و مضاف بر آن، بازداشت موقت آن‌ها بدون هیچ دلیل قانونی به مدت ۱۶ ماه حتا بدون دستور قاضی کماکان تمدید شده بود و آن‌ها را در بند نگه داشته بودند.

مطابق قانون نمی‌توان فرد را بیشتر از حداقل مجازات قانونی در بازداشت موقت نگه داشت. حداقل مجازات قانونی این جرم هایی که برای آقایان مصداق پیدا می‌کرد اصلاً مجازات زندان نبود و جریمه‌ی نقدی داشت.

حالا اگر زندان را هم در نظر بگیریم از سه ماه شروع می‌شود. یعنی نهایتاً می‌توانستند هر دو را شش ماه بازداشت موقت نگه دارند و آن هم باید ماه به ماه به دستور قاضی تمدید می‌شد.

اما ۱۶ ماه کامل بازداشت موقت آقایان ادامه پیدا کرد، بدون این‌که قاضی دستور جدیدی برای آن‌ها صادر کند. آن‌‌ها هم اعتصاب غذا کردند تا اعتراض خودشان را نسبت به وضعیت و تضییع حقوق خودشان نشان دهند.

شما از وضعیت سایر زندانیان کرد هم مطلع هستید؟

به صورت دقیق، خیر. اطلاعاتی که دارم ناقص است ولی می‌دانم اکثراً در تهران و در بند ۲۰۹ زندان اوین و در وضعیت نامناسبی نگه‌داری می‌شوند.

یعنی در حال حاضر در یک فضای ۲۵ متری، ۱۵ـ ۱۶ نفر را نگه‌داری می‌کنند و از حداقل امکاناتی که یک نفر باید داشته باشد محروم‌اند‌.

تنها موقعیتی که می توانند با خارج از زندان ارتباط داشته باشند این است که هر هفته یک‌بار اجازه‌ی تماس با خانواده‌هایشان داده می‌شود و حتا نمی‌توانند به هیچ عنوان از آن اتاق بیرون بیایند.

موضوع این است که مدت حکم تمام شده و هیچ دلیلی برای نگه‌داری آن‌ها در بند ۲۰۹ نیست و آقایان به صلاح‌دید خودشان این تصمیم را گرفته‌اند و کسی هم نمی‌تواند اقدام خاصی در این زمینه انجام دهد.

در پی شکسته شدن آتش‌بس میان حماس و اسرائیل، تنش میان نیروهای دو طرف روز به روز شدیدتر می‌شود. علی‌رغم تلاش گروه‌های طرفدار صلح در جهان و حتی درون خاک اسرائیل، جنگ گزینه اصلی طرفین دعوا است.

در همین رابطه، با این خبر نگار اسرائیلی گفت و گو کرده‌ام.

لیزا گلدمن، خبرنگار اسرائیلی

بسیاری از مردم ایران برداشت واضحی از طرز تفکر مردم اسرائیل ندارند. نگاه مردم داخل خاک اسرائیل به درگیری اخیر چگونه است و کدام طرف را عامل آن می‌دانند؟

برای هشت سال حماس، موشک‌هایش را به داخل مرزهای اسرائیل فرستاده است. فرض کنید در منطقه‌ای از جنوب تهران، یک گروه بدون دادن هشدار قبلی شهر را موشک‌باران کند و روزی ۱۵ـ ۲۰ موشک در محله‌ها فرود بیاید و مردم هم ندانند که موشک‌ها کی و به کجا شلیک خواهند شد.

درک این مسأله برای خیلی از مردم سخت است. ما در‌باره ساکنان مناطق اشغالی و شهرک‌نشینان صحبت نمی‌کنیم. مردمی با موشک‌ها روبه‌رو هستند که درون مرزهای بین‌المللی اسرائیل زندگی می‌کنند.

به مدت شش ماه آتش‌بسی که به ابتکار مصر میان حماس و اسرائیل برقرار شده بود تا حدی جو را آرام می‌کرد، اما از ابتدای ماه دسامبر این آتش‌بس نقض شد.

حماس و اسرائیل طرف مقابل را مقصر شکسته شدن این آتش‌بس معرفی می‌کنند. اسرائیل و حماس هر کدام خواهان کوتاه آمدن بیشتر رقیب در گفت و گو‌های بعدی هستند.

راهپیمایی فعالان ضد جنگ در اسرائیل / عکس: لیزا گلدمن

یک مسئول سابق حماس گفته است تهران از حماس حمایت نظامی کرده، اما نه به اندازه‌ی نیاز حماس. در میان ایرانی‌ها گروهی معتقدند که ارتباطی میان آغاز فشار روی ایران به خاطر برنامه هسته‌ای و درگیری‌های نظامی میان حماس و یا حزب‌الله با اسرائیل وجود دارد. برداشت کلی در اسرائیل در‌باره ارتباط ایران و حماس چیست؟

جواب به این سوال سخت است. در سطح متخصصین و روزنامه‌نگاران، در این باره در مطبوعات بحث می‌شود، اما در سطح عمومی که حداکثر روزی ۱۰ دقیقه، روزنامه می‌خوانند. این واقعاً یک بحث پیچیده برای مردم عادی است.

ما یک بحث ساده‌تر دیگر در کشورمان داریم. یک گروه مسلحِ مسلمانِ خواهان از بین بردن اسرائیل در فاصله ۵۰۰ متری داریم که هر روز به داخل کشورمان و به سوی مردم و شهروندان موشک شلیک می‌کنند.

سوال این است که اسرائیل چگونه این‌ها را متوقف خواهد کرد؟ چه سلاح‌ها از ایران آمده باشند و یا ایران پشت ماجرا باشد.

راهپیمایی فعالان ضد جنگ در اسرائیل / عکس: لیزا گلدمن

نسبت تلفات جانی دو طرف مرز، اندکی بحث‌بر‌انگیز است. آیا درون اسرائیل کسی به این مسأله حساسیت نشان می‌دهد؟

یک برنامه کمدی تلویزیونی پرطرفدار، از یکی از خبرنگاران معروف جنگی اسرائیلی که تلفات طرف مقابل را بسیار بزرگ جلوه می‌داد و آن را نشانه پیروزی می‌دانست انتقاد کرد که گویی دارد یک مسابقه فوتبال را گزارش می‌کند و با هر نفر که کشته می‌شود، یک گل به حساب اسرائیل واریز می‌کند. و انگار ما امتیازمان ۴۰۰ به ۱۰ است‌.

البته این آمار برای اسرائیلی‌ها خوشحال کننده نیست، اما مردم می‌گویند تقصیر حماس است که پناهگاه‌های لازم را برای مردمش نساخته و توجهی به مردمش ندارد، در صورتی که اسرائیلی‌ها نگرانی چندانی از این بابت ندارند.

بسیاری از مردم اسرائیل با مقایسه اسرائیل و حماس معتقدند که دولتشان به آن‌ها اهمیت بیشتری می‌دهد و انگار جان مردم فلسطینی برای حماس مهم نیست.

اسرائیلی‌ها سیستم آژیر هشدار دهنده دارند که با به صدا درآمدنش به پنها‌هگاه می‌روند، اما مردم غزه از این امکانات بی‌بهره‌اند.

مردم در اینجا صحبت چندانی در باره قدرت نظامی اسرائیل نمی‌کنند. بحث بر سر این است که حماس بدون هدف‌گیری دقیق، مناطق پرجمعیت مسکونی را گاه با ۱۰۰ موشک مورد حمله قرار می‌دهد، اما این‌که موفق نمی‌شوند به همان اندازه قربانی بگیرند ناشی از نابلدی‌شان است، نه این‌که تلاششان را نکرده‌اند.

راهپیمایی فعالان ضد جنگ در اسرائیل / عکس: لیزا گلدمن

فعالان ضد جنگ تلاش زیادی برای پایان دادن به خونریزی‌ها کرده‌اند، آیا موفقیتی هم حاصل شده؟

نه. هیچ موفقیتی حاصل نشده و نخواهد شد. البته باید تلاش کرد که صدای این گروه شنیده شود. نمی‌توانید در خاور‌میانه افکار عمومی را تغییر دهید. افکار عمومی درون اسرائیل، اقدام نظامی را علیه حماس با قدرت تایید می‌کند.

اینجا که همه مردم به نحوی عضو ارتش اسرائیل محسوب می‌شوند، مخالفت با جنگ عملاً خیانت ارزیابی می‌شود. خود من وقتی در راهپیمایی حاضر بودم، معترضین به ما تف می‌کردند و ما را خائن، چپی و روشنفکر خطاب می‌کردند و شعار مرگ بر عرب سر می‌دادند.

نکته اینجاست که بعضی از افسران پلیس که باید از آزادی بیان معترضان علیه ما حمایت می‌کردند، عرب‌های اسرائیلی بودند. این یک واقعیت بسیار پیچیده است.

هشتاد درصد مردم، طرفدار حملات هوایی اسرائیل علیه حماس و حدوداً پنجاه درصد طرفدار حمله نیروی زمینی هستند.

اما می‌توان گفت حداقل بیست درصد مردم مخالف جنگ هستند، مثل همان‌هایی که در راهپیمایی حاضر بودند که پنجمین راهپیمایی از نوع خود در هفته گذشته بوده است.

دستگیری حسین درخشان «پدرخوانده وبلاگستان فارسی»، دیدار نوری المالکی از تهران، کشته شدن چهار مرزبان ایران به‌دست جندالله، قصد دولت عراق برای بستن اردوگاه مجاهدین خلق در عراق، حمله گروهی در تهران به فروشگاه لباس بنِتون، و تظاهرات در ایران علیه اسراییل از عناوین خبری این هفته رسانه‌های هلند بودند.

با هم مروری داریم بر دیگر خبرهای مربوطه از این رسانه‌ها:

«نفت ایران را به حامیان اسرائیل صادر نکنید»

روزنامه دِپــِرس روز ۵ ژانویه ۲۰۰۹ نوشت: ایران، برای پایان بخشیدن به حملات به نوار غزه «آماده به‌کارگیری هر گونه ابزار سیاسی و اقتصادی علیه اسراییل و کشورهایی است که به اسراییل کمک می‌کنند».

این خبر را حسن قشقاوی، سخنگوی وزرات خارجه ایران روز دوشنبه اعلام کرد. این سخن وی برای توضیح در مورد صحبت‌های سردار میر فیصل باقرزاده، از مقامات بانفوذ نظامی ایران بیان شد.

وی گفته‌است که کشورهای اسلامی باید صدور نفت به کشورهای حامی اسراییل را متوقف کنند. سخنگوی وزارت خارجه ایران همچنین گفت: «مصر در برابر نوار غزه وظیفه تاریخی و اخلاقی دارد و باید به مردم غزه کمک کند.»

منظور وی تصمیم حکومت حسنی مبارک برای بسته نگاه داشتن مرز غزه است. این عمل مصر از سوی بسیاری در منطقه به عنوان خیانت به فلسطینی‌ها دیده می‌شود.

ایران از مصر خواسته تا به ایران اجازه بدهد یک بیمارستان اضطراری در نزدیک مرز غزه برای درمان زخمیان فلسطینی بر پا کند.

حسن قشقاوی، سخنگوی وزرات خارجه ایران

«مردم مصر تبلیغات ساده ایران را می‌پذیرند»

روزنامه ان‌آرسی در مقاله‌های گوناگونی در اوایل هفته اخیر نظرات و خبرهایی را در مورد تحولات غزه به چاپ رساند در بخش‌هایی از این نوشتارها می‌خوانیم:

مصر در افکار عمومی جهان عرب به عنوان دست‌نشانده اسراییل دیده می‌شود. درون مصر نیز افکار عمومی روز به روز آشکارتر به مخالفت با موضع رژیم مصر می‌پردازد.

رهبران محافظه‌کار و غرب‌گرای جهان عرب، از جمله مصر و عربستان سعودی، از حماس می‌ترسند همان‌طور که پیش از این از حزب‌الله می‌ترسیدند.

آن‌ها این گروه‌ها را به عنوان ادامه بازوی دشمن شیعی خود یعنی ایران می‌بینند. این گروه‌ها الهام‌بخش نظامی مخالفان و گروه‌های اپوزیسیون دولت‌های عرب هستند.

حکومت‌های عرب به عنوان برادران عرب مردم فلسطین در این میان برای چاره‌یابی مشکلات به غرب چشم دوخته‌اند ولی همانند زمان بحران لبنان به خاطر چنددستگی موجود میان آن‌ها با ناتوانی دست و پنجه نرم می‌کنند.

ولی در این میان محبوبیت موضع ایران رو به افزایش است. حسن ابوطالب، نایب ‌رییس و کارشناس امنیتی اندیشکده الاهرام مصر و معاون سر ویراستار روزنامه الاهرام در این باره می‌گوید:

مشکل این جاست که حکومت مصر برای مردم علت بستن مرز غزه را درست توضیح نمی‌دهد. برای همین هم مردم تبلیغات ساده ایران را می‌پذیرند.

تبلیغات ایران می‌گوید که قاهره هر کار ایالات متحده و اسراییل از او می‌خواهند انجام می‌دهد. مردم نمی‌فهمند که دولت مصر به خاطر منافع ملی و منافع درازمدت فلسطین این کار را می‌کند.

وی می‌افزاید: مصر خواستار بازگشتن حکومت غزه به نیروهای فتح است. اگر مصر اقدامی نکند به تدریج یک کشور خصمانه کوچک زیر نفوذ ایران در نوار غزه تشکیل می‌شود.

عکس: رویترز

«اسرائیل هنوز از ۴۰ سال خشونت درس نگرفته»

در بخش دیدگاه‌ها در روزنامه ان‌آرسی این هفته نوشتاری منتشر شد با این عنوان از رامی خوری (Rami G. Khouri)، از دانشگاه آمریکایی بیروت. در بخشی از این نوشتار می‌خوانیم:

اسرائیلیان بعد از ۴۰ سال خشونت هنوز چیزی یاد نگرفته‌اند. خشونت اسرائیل علیه اعراب غزه مانند همیشه به تندروی بیشتر مخالفان، اسلام‌گرایی و ایجاد دشمنان جدید خواهد انجامید.

در کتاب عهد قدیم انجیل می‌خوانیم که خدا برای مجازات تکبر و خودخواهی عبرانیان آن‌ها را به مدت ۴۰ سال در بیابان‌ها سرگردان کرد. پس از آن به نسلی از آن‌ها که متواضع‌تر شده‌ بودند اجازه داده شد تا وارد کنعان بشوند.

با دیدن حملات بی‌رحمانه اسرائیل به غزه آشکار می‌شود که نسل کنونی یهودیان اسرائیل چیز زیادی از این درس ۴۰ ساله نیاموخته‌اند.

درست ۴۰ سال پیش از حمله کنونی به غزه، یعنی در ۲۸ دسامبر ۱۹۶۸ تکاوران اسرائیلی به عنوان انتقام، به فرودگاه بیروت حمله کردند و ۱۳ هواپیمای مسافربری را نابود کردند.

اسرائیل می‌خواست با این کار فلسطینی‌ها را بترساند تا دیگر در برابر اسرائیل مقاومت نکنند. به خاطر تأکید اسرائیل بر چیرگی آن کشور بر تمامی خاورمیانه، می‌بینیم که کشورهایی هم مانند ایران و لبنان که پیش از این جزو هم‌پیمانان راهبردی اسرائیل بودند به صف دشمنان اسرائیل پیوسته‌اند.

اسرائیل پیش از این با چندین گروه عمدتاً مسیحی لبنان همکاری نزدیک می‌کرد و پیوندهای امنیتی تنگاتنگی با شاه ایران داشت. امروز، ۴۰ سال بعد، بزرگ‌ترین تهدیدها برای موجودیت اسرائیل از سوی حزب‌الله لبنان و حکومت تندروی ایران است.

«کاش ایران را تهدید نمی‌کردید»

ماریولَین دفوس، سر ویراستار بخش هنری روزنامه ان‌آرسی هلند در ستون خود در سی‌ام دسامبر نوشت: من به تمام برنامه‌های تلویزیونی قابل دریافت در هلند نگاه کردم و به این نتیجه رسیدم که در این بیست شبکه دو نوع برنامه بیشتر پخش نمی‌شود. یکی خنده و تفریح و دیگری ارعاب و ترساندن مردم از دیگران.

اما در سال‌های اخیر، گاه نوع سومی هم در لابلای برنامه‌های شبکه فِ.پ.ار.اُ به چشم می‌خورد و آن برنامه‌های از نوع مثبت‌اندیشی سازنده است.

در این گونه برنامه‌ها افراد عمل‌گرا و تحصیل‌کرده‌ای سخن می‌گویند که معتقدند نباید دنیا به همین شیوه به جلو برود. آن‌ها می‌گویند:

اگر برای یک‌بار هم که شده ما از درس و دستور دادن به چین دست برداریم، با ایران صحبت کنیم به جای این‌که همیشه آن کشور را تهدید کنیم، اشیاء دور و بر خود را طوری بسازیم که تجزیه‌پذیر در طبیعت باشند، خانه‌های خود را از نظر انرژی خودکفا بسازیم، به آفریقا پشه‌بند بفرستیم تا کودکان از مالاریا نمیرند خواهیم دید که جهان بر پاشنه بهتری خواهد چرخید.

«نام‌نویسی داوطلبان نبرد با اسراییل در ایران»

روزنامه تراؤ، در شماره ۲۹ دسامبر ۲۰۰۸ نوشت: روحانیان بانفوذ ایران روز دوشنبه، نام‌نویسی داوطلبان جنگ با اسرائیل را آغاز کردند.

در تارنمای «جامعه روحانیت مبارز» که یک جنبش سیاسی ـ مذهبی از ایران است آمده که داوطلبان یک هفته برای نام‌نویسی وقت دارند.

داوطلبان ایرانی می‌توانند از راه‌های نظامی، مالی، یا انتشاراتی علیه اسرائیل نبرد کنند. آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر روحانی ایران گفته ‌است که هر کس در نبرد فلسطینی‌ها علیه اسرائیل کشته شود شهید است.

این ثبت نام جزو تصمیمات دولتی ایران نبوده ‌است. البته ایران به حماس کمک مالی و سیاسی می‌کند. هلال احمر ایران نیز یک کشتی حامل دو هزار تن مواد غذایی به غزه فرستاده ‌است. بامداد دوشنبه نیز یک هواپیمای ایرانی حامل غذا و دارو به مصر پرواز کرد.

تا به حال حمله انتحاری ایرانی نداشته‌ایم

روزنامه تراؤ، روز سی ‌و یکم دسامبر نوشت: گروه‌های تندرو دانشجویی در ایران روز چهارشنبه از حکومت خواسته‌اند تا به آن‌ها اجازه بدهد بر ضد اسرائیل دست به حملات انتحاری بزنند.

حکومت ایران هنوز به این درخواست پاسخی نداده ‌است. این حرکت دانشجویان متعصب به همراه روحانیان محافظه‌کار به پیروی از فراخوان آیت‌الله خامنه‌ای برای نام‌نویسی مردم برای کمک به نبرد حماس علیه اسرائیل صورت می‌گیرد.

در ایران، پیش از این هم چندین بار فراخوان برای انجام حملات انتحاری صورت گرفته ولی تا امروز هیچ نمونه‌ای از این‌که واقعاً حمله‌ای خودکشانه توسط داوطلبی ایرانی انجام شده ‌باشد، دیده نشده‌ است.

تکذیب رده‌بندی بازی‌های رایانه‌ای در ایران

همان‌گونه که در مرور اخبار هفته گذشته هلند آمده‌ بود منابع خبری هلند از پیوستن ایران به رده‌بندی بازی‌های رایانه‌ای اطلاع داده ‌بودند. سامانه‌های رده‌بندی این بازی‌ها، به والدین کمک می‌کنند تا نوع بازی‌های خریداری ‌شده توسط فرزندانشان را بدانند.

ولی منبع خبری «گِیمد دات ان‌ال» این هفته چنین نوشت: حوالی کریسمس روزنامه تهران‌تایمز خبر داد که ایران قرار است به «هیأت رده‌بندی نرم‌افزار تفریحاتی» یا «ای‌اس‌آربی» ESRB که در آمریکای شمالی هم استفاده می‌شود بپیوندد. ولی هیأت نام‌برده همکاری با ایران را تکذیب کرده ‌است.

ایران و ای‌اس‌آربی در مورد رده‌بندی صحبت نکرده‌اند و رده‌بندی‌های ای‌اس‌آربی تنها برای بازار آمریکا و کانادا استفاده می‌شود.

پس ایران قرار است احتمالاً سامانه رده‌بندی خودش را ایجاد کند و تهران‌تایمز احتمالاً مطلب را اشتباه ترجمه کرده‌ است.

نجات یک سگ از ایران

توماس اردبرینک، خبرنگار ثابت روزنامه ان‌آرسی در ایران در یکی از شماره‌های اوایل هفته نوشتاری در مورد وضعیت حیوانات خیابانی در ایران داشت. در بخش‌هایی از این نوشتار آمده ‌است:

سگ‌ها در ایران زندگی درستی ندارند. زندگی دوستداران حیوانات هم در ایران چندان زیبا نیست به ویژه در فصل زمستان. سر هر چهارراه که می‌گذری گربه‌های بیچاره‌ای به تو زل می‌زنند.

هفته پیش وقتی مردی داشت در خیابان به سگی لگد می‌زد آن سگ را بغل کرده با عصبانیت با خود بردم. در جمهوری اسلامی سخت بتوانید کسی را پیدا کنید که حاضر باشد از سگ‌های خیابانی مراقبت کند.

رفتگری که به سگ لگد می‌زد به من گفت سگ‌ها نجس‌اند. سگ‌ها رسماً در ایران غدقن هستند. طبق نظر روحانیان اسلامی باید از سگ هم مانند خوک دوری کرد.

در محلات بهتر شهر بعضی افراد سگ‌های کوچکی در خانه نگه می‌دارند ولی اگر آن‌ها را در خودرو همراه ببری، پلیس هم سگ و هم ماشین را از تو می‌گیرد.

در ایران فقط یک پناهگاه حیوانات بی‌خانمان وجود دارد و آن هم در جایی بی‌آب و علف و خیلی دور از تهران واقع شده. به نظر نمی‌آید کسی پیدا بشود که حیوانی را از این پناهگاه برای مراقبت با خود ببرد.

از این‌که سگی را که آن روز در خیابان به همراه برده‌ بودم به این پناهگاه دورافتاده بردیم وجدانم ناراحت شد و دوباره از تهران دو ساعت و نیم ماشین راندم تا او را برگردانم.

تصمیم گرفتم این سگ بیچاره را از ایران به هلند بفرستم. بعد از کارهای اداری و دردسرهای بسیار زیاد، سرانجام بعد از مدتی توانستیم او را به فرودگاه امام خمینی برسانیم تا با هواپیما به هلند برود.

مادرم به استقبال او در فرودگاه آمد و این سگ که او را «لولا» نامیده‌ایم از زندگی در خانواده جدید هلندی خود خوش‌حال است.

یک هلندی: چرا در یزد زندگی می‌کنم

باس استراتن، صاحب هلندی «هتل جاده ابریشم» یزد که خود در شهر یزد زندگی می‌کند این هفته به عنوان میهمان نوشتاری در مورد یزد و یزدیان در تارنمای شخصی و پربیننده توماس اردبرینک، خبرنگار دایمی روزنامه ان‌آرسی نوشت.

در چکیده‌ای از این نوشتار می‌خوانیم: هفت دلیل غیر قابل درک را برای شما برمی‌شمرم که چرا من هلندی در یزد زندگی می‌کنم:

۱. من کویر را دوست دارم: تهی بودن کویر همه چیز را می‌پالاید. هیچ بی‌پایان. فضایی بدون مرز. خانه من این‌جاست.

۲. آفتاب را دوست دارم: آفتاب من را خوش‌حال می‌کند. در یزد تابش آفتاب تضمینی است. میترا، ایزد آفتاب در این‌جا حضوری همیشگی دارد. خورشید خانم هم همیشه روی سفالینه‌های سنتی یزد حاضر است. چهره خندان خورشید خانم به من انرژی خورشیدی می‌دهد.

۳. در هلند باران و باد زیاد می‌آید: از هر هلندی که بپرسید، حس پا زدن با دوچرخه در باد و باران را برای شما توضیح می‌دهد. شلاق سرد و برنده باد که چهره‌ات را می‌آزارد. بارانی که سطل سطل از آسمان فرو می‌افتد. فرار به زیر «سایبان» ایستگاه اتوبوس و چتری که باد آن را در دستت می‌شکند. باز هم بگویم؟

یزدی‌ها در باران می‌رقصند و «خدا را شکر» می‌گویند. یکی از مهمانان هتل ما فردی «باران‌ساز» بود که از روسیه به این‌جا آمده بود تا با هواپیما و فناوری جدید ابرها را به باران‌زایی بکشاند.

۴. یزدی‌ها مردمان خیلی خوبی هستند: یزدی‌های اصیل آدم‌های سخت‌کوش، صرفه‌جو و بازرگانان هوشمندی هستند. این اخلاق با اخلاق ما هلندی‌ها خوب جور است. کویر یزدی را محکم کرده‌ است. در دوستی محتاطند ولی اگر بهتر بشناسندت و به ارزش‌هایشان احترام بگذاری در دوستی، صداقت و وفا دارند.

یزدی‌ها در ایران به صرفه‌جویی، کنجکاوی و سنتی بودن معروف‌اند. خیلی‌هاشان از حکومت هم محافظه‌کارترند. پس چطور می‌شود که یک فرد غربی می‌تواند در این‌جا دوام بیاورد؟

۵. زندگی سنتی و پرتعارف را دوست دارم: سنت‌هایی بسیار قدیمی مانند چهارشنبه‌سوری، نوروز، عاشورا، ماه رمضان و شب یلدا، ایرانی‌ها را با این همه اقوام و عشایر به هم پیوسته و یک زندگی پرآرامش را در کنار هم دارند.

ایران تمدنی دارد ۲۵۰۰ ساله با شاعران مشهور و تعارفات و مهمان‌نوازی مردم‌اش. به تجربه من هشتاد درصد از صحبت‌های یزدی‌ها را تعارف تشکیل می‌دهد. برای کسی که به «وقت طلاست» باور دارد، تجارت در یزد دشوار خواهد بود.

۶. ایران در آینده خیلی خوب می‌شود: به باور من ایران در آینده‌ی نزدیک به عنوان یک محل اصلی گردشگری کشف خواهد شد. کانال‌های ماهواره‌ای باعث شده که خیلی از جوان‌های ایرانی فکر کنند در غرب کوه‌های طلا منتظر ایشان است و از آینده خود در ایران ناامید شده‌اند.

آن‌ها فکر می‌کنند جامعه ایرانی بد شده و نسبت به امکاناتی که برای رشد دارند کور شده‌اند. ولی من در ایران همه‌گونه ظرفیت برای رشد می‌بینم.

۷. ساختمان‌های کاه‌گلی را دوست دارم: معماری کویری یگانگی انسان و طبیعت را به نمایش می‌گذارد. کاخ شنی جاده ابریشم در خَرانق یزد نمونه این است. ولی یزدی‌ها از معماری سنتی خود خسته‌اند و از زمان آمدن تهویه مطبوع به آپارتمان‌های بتنی حومه شهر نقل مکان می‌کنند.

هتل جاده ابریشم بهشت است. این هتل جایی است که آب و فواره با سبزه احاطه شده. این‌جا یک واحه آرامش است. جایی که مسافران شرق و غرب داستان‌های خود را بازگو می‌کنند.

جایی که زائر خسته مقصدش را می‌یابد. خوش‌بختانه حس جاده ابریشم را همه می‌شناسند، چه مسافر، چه دانشجو، چه تاجر، چه تهرانی و چه یزدی!

پیوند به نوشتار

علی لاریجانی رئیس مجلس گفت که آمریکا به ایران «زور می‌گوید» و کسی را که با «چماق بزرگ» می‌خواهد پشت میز مذاکره بنشیند باید به «باغ وحش» برد.

آقای لاریجانی همچنین مواضع مقام‌های آمریکایی در خصوص پرونده هسته‌ای ایران را «فریبکارانه» توصیف کرد.

وی پیش‌تر مذاکره کننده ارشد هسته‌ای ایران با گروه پنج به‌علاوه یک بود که سال گذشته به خاطر برخی اختلاف‌ها با محمود احمدی‌نژاد از مقام خود کناره‌گیری کرد و هم‌اکنون ریاست مجلس جمهوری اسلامی را بر عهده دارد.

به گزارش امروز (دوشنبه) خبرگزاری‌ها، رئیس مجلس شواری اسلامی که با اعضای ستاد امر به معروف و نهی از منکر دیدار می‌کرد، افزود که نگاه غربی‌ها به خصوص آمریکا به پرونده هسته‌ای ایران «زورگویانه» است و وقتی که آنها «از چماق بزرگ و هویج حرف می‌زنند یعنی نمی‌خواهند مذاکره کنند.»

مذاکرات ایران و پنج به‌علاوه یک که چند سالی بود که ادامه داشت، از ماه‌ها پیش به خاطر بی‌نتیجه ماندن آن متوقف شده است.

گروه پنج به‌علاوه یک شامل آمریکا، روسیه، چین، فرانسه، بریتانیا و آلمان است که خواستار توقف غنی‌سازی اورانیوم از سوی ایران هستند.

ایران در پاسخ به این درخواست‌ها اعلام کرده که موضوع غنی‌سازی برای مقام‌های جمهوری اسلامی خط قرمزی است که کسی نمی‌تواند از آن عبور کند.

تهران به خاطر تاکید بر ادامه غنی‌سازی تاکنون به سه دور تحریم‌های شورای امنیت مواجه شده است، اما بی‌توجه به این تحریم‌ها همچنان به غنی‌سازی اورانیوم در تاسیسات هسته‌اش ادامه می‌دهد.

تهران و غرب برای حل و فصل پرونده هسته‌ای جمهوری اسلامی هر یک بسته‌ای از پیشنهادات را به یکدیگر ارائه کرده‌اند که تاکنونی هیچ یک از طرفین به محتوای این بسته‌ها پاسخ روشنی نداده‌اند.

غرب بارها اعلام کرده که نگران ادامه فعالیت‌های هسته‌ای ایران است که می‌تواند به دستیابی این کشور به سلاح هسته‌ای منجر شود، اما تهران گفته که هدف از فعالیت‌های هسته‌ای‌اش تامین برق برای تاسیسات و نیرو‌گاه‌هایش است.

بی‌بی‌سی: اویسی از ایران خارج شد

به گفته بخش فارسی رادیو بی‌بی‌سی ارتشبد اویسی، فرماندار نظامی تهران، پس از استعفا از ایران خارج شد. گفته می‌شود وی به آمریکا رفته است.

به دنبال روی کار آمدن دولت غیرنظامی بختیار، ارتشبد اویسی، فرماندار نظامی تهران و فرمانده نیروی زمینی از سمت خود استعفا داد و از ایران خارج شد.

با کناره‌گیری اویسی، سپهبد رحیمی فرماندار نظامی تهران شد. به نظر می‌رسد سفر مسئولین رده بالای حکومت شاه به جهت بیم از سرنگون شدن رژیم این روزها رو به افزایش است.

به گفته بخش فارسی بی‌بی‌سی، علاوه بر تیمسار اویسی، خسرو داد و ربیعی نیز از مقام خود استعفا دادند. خروج سران تندروی حکومت شاه که یکی یکی از صحنه خارج می‌شوند، یادآور وضعیت امیرعباس هویداست که در بازداشت به سر می‌برد و هر دولتی که سر کار می‌آید وعده محاکمه او را به مردم می‌دهد.

از سوی دیگر، با کناره‌گیری دولت تندروها به نظر می‌رسد دولت بختیار تلاش می‌کند با مستقل نشان دادن خود از حکومت شاه نظر مردم را جلب کند.

روزنامه فاینانشال تایمز امروز در سرمقاله‌اش نوشت، لازم است بختیار طوری عمل کند که مستقل از دربار به نظر برسد. به نظر می‌رسد که برخوردهای دوستان سابق بختیار و ملی‌گرایان با او زمینه‌های ارتباط بختیار را با مردم از بین برده باشد.

جناح سنجابی در جبهه ملی، علیه «خائنین جبهه ملی که حاضر به همکاری با سلطنت غیرقانونی شده‌اند» دعوت به تظاهرات کرد. در این میان یکی از دستیاران آیت‌الله خمینی گفت:

«دولت اسلامی آتی آن‌ها افراد تحصیلکرده اروپا را در بر می‌گیرد، ولی اشراف‌زادگانی چون سنجابی و بختیار را نمی‌پذیرد.»

ارتشبد اویسی، فرماندار نظامی تهران

گوادالوپ بر ادامه ارتباط غرب و ایران تاکید کرد

کنفرانس گوادالوپ با شرکت آلمان غربی، فرانسه، انگلستان و آمریکا جلسات خود را ادامه می‌دهد، گفته می‌شود در کنفرانس گوادالوپ، فاجعه سقوط بازار ایران، و قطع طولانی صدور نفت به غرب تشریح شده و تذکر داده شد که کشورهای غربی نباید رابطه خود را با آینده ایران قطع کنند.

در این کنفرانس تأکید شد غرب باید روشی در پیش بگیرد که در آینده بتوانند با رژیم جدید ایران روابط حسنه داشته باشند.

تولید نفت افزایش یافت

به گفته خبرگزاری‌های آلمان و یونایتدپرس، در پی درخواست آیت‌الله خمینی از اعتصاب کنندگان صنعت نفت، مبنی بر تأمین نیازهای داخلی، تولید نفت به سقف نیم میلیون بشکه ـ که معادل نیاز داخلی است ـ رسید.

این در حالی است که پنج روز قبل، کارگران اعتصاب کننده در جلسه با مهندس بازرگان و کمیته نظارت بر تولید و توزیع نفت اعلام کرده بودند که برای رسیدن به تولید نفت در حد مصرف داخلی به دو هفته وقت نیاز است.

هم‌زمان با این واقعه، آسوشیتدپرس اعلام کرد: «وزارت بازرگانی آمریکا موافقت کرد که مقداری نفت سفید به ایران صادر شود.»

قره‌باغی و غلامرضا پهلوی

اعتصاب کارکنان آتش‌نشانی

کارکنان سازمان آتش‌نشانی اعلام کردند که حاضر به خاموش کردن حریق خانه‌های مأموران دولتی و وابستگان حکومت نیستند. آن‌ها با این کار به جمع اعتصابیون پیوستند.

به گزارش هفته‌نامه ایرانشهر «مأموران آتش‌نشانی تهران، به طور نامحدود دست به اعتصاب زدند. این مأمورین گفته‌اند که وقتی مردم خانه‌های ساواکی‌ها را آتش می‌زنند و بعد پلیس از ما می‌خواهد آتش را خاموش کنیم، مردم ما را متهم می‌کنند که ساواکی هستیم. ما به عنوان اعتراض به این فشار پلیس دست به اعتصاب زده‌ایم.»

اشرف پهلوی در کنار فوزیه

اشرف: آمریکا و انگلیس شاه را از کار انداختند

پرویز راجی، سفیر ایران در لندن در خاطرات روز چهاردهم دی‌ماه خود به نقل از روزنامه‌های همان روز نوشت: «آمریکایی‌ها انکار کرده‌اند که از شاه خواسته‌اند ایران را ترک کند، ولی گفته‌اند اگر بخواهد به آمریکا برود مقدم او را گرامی می‌دارند.»

وی ادامه داد: «مقاله‌ای در صفحه اول روزنامه دیلی اکسپرس ادعا دارد شاه یک میلیارد دلار امن و امان به بانک‌های خارج سپرده است و به زودی کشور را ترک می‌کند.»

راجی که خاطراتش پشت صحنه وقایع انقلاب را روشن می‌کند، در شرح مکالمه تلفنی خود با اشرف پهلوی، خواهر شاه نوشت:

«نیمه شب به والاحضرت اشرف تلفن زدم. انتصاب میرفندرسکی و جم را تائید کرد ـ از نحوه تأسف‌آوری که برادرش این دو نفر را از کار کنار گذارد چیزی روی خود نیاورد، و افزود «‌این دو تنها حامیان ما در دولت هستند»، و با صدایی گرفته ادامه داد «‌اما چه فایده! نخست وزیری که در مصاحبه مطبوعاتی‌اش در زیر عکس مصدق بایستد به چه درد می‌خورد؟» می‌گوید انگلیسی‌ها و آمریکایی‌ها بالاخره شاه را از کار انداختند.»

راجی در ادامه می‌نوسد:‌«به آرامی پرسیدم، با چه شیوه استنتاج به این نتیجه رسیده است. جواب داد «‌مگر این اتفاقات جز به دست آن‌ها می‌توانست روی دهد؟» سوال کردم چرا جم رییس ستاد نشد و قره‌باغی شد؟ گفت برای این‌که قره‌باغی «محکم است» حال آن‌که «جم نرم است.» پرسیدم اعلی‌حضرت کی تشریف می‌برند؟ گفت: «به موقعش می‌روند، هنوز زود است.»

راجی در پایان می‌نویسد:‌ «و افزود هنوز معلوم نیست که کجا می‌روند. ضمناً خودش هم خیال دارد جای دیگری برود، چون خبرنگاران به تصور این‌که ملکه مادر پس از فرار از لس‌آنجلس نزد او به سر می‌برد، آپارتمانش را محاصره کرده‌اند.»

هوشنگ گلشیری

گلشیری: مردم ایران پشت امپریالیست‌ها را می‌لرزانند

هوشنگ گلشیری که در آمریکا به سر می‌برد، در ۲۹ نوامبر مطابق دهم آذرماه ۱۳۵۷ در سخنرانی خود در دانشگاه جرج واشنگتن مقاله‌ای با عنوان «نگاهی دیگر به نثر معاصر ایران» خواند.

این مقاله در شماره دوازدهم هفته‌نامه ایرانشهر به تاریخ پانزدهم دی‌ماه ۵۷ منتشر شد. در بخشی از این مقاله به جهت‌گیری سیاسی در ادبیات اشاره شده و آمده است:

«وقتی حکومت بخواهد بگوید دهقانان مرفه‌اند، کارگران در سود کارخانجات سهیم‌اند و‌... روزنامه‌هایش هم دربست همین را بگوید، رادیو و تلویزیونش هم، و انتقادهای آبکی را فقط در توفیق بشود دید، یا در لابلای ستون‌های مداحی‌ها، وقتی در هیچ کتابی نمی‌شود خواند که چند درصد دهقانان بی‌زمین‌اند، تعداد بی‌سوادان چقدر است، یا چرا حکومت به امحاء کشاورزی و گله‌داری پرداخته است، چرا بوق و کرنای آزادی زنانش گوش همه را کر کرده است، نثرنویس با انعکاس صرف واقعیت با نشان دادن بی‌پناهی یک انسان در این نظام، فقر یک دهقان، وحشت مداوم یک روشنفکر نشان می‌دهد که واقعیت این است.»

گلشیری در ادامه نوشته است:‌«نثرنویس در تقابل با شبکه‌های ارتباطی حکومت خطر می‌کند و همین واقعیت ساده را به گوش دو هزار یا ده هزار نفر از خوانندگانش می‌رساند تا گوش به گوش برود، تا توده عظیم دریابند که فقط ده آن‌ها نیست که آب ندارد، که فقط او نیست که شکنجه شده است...»

وی وظیفه دیگر ادبیات را چنین شرح می‌دهد: «اما نثر کار دیگری هم دارد، اینجاست که نویسنده با خلق واقعیتی داستانی همه نظام را به معارضه می‌خواند...»

و در ادامه می‌نویسد: «حالا چی؟ چه کسی در مورد شکنجه‌های یاران زندانی نوشته است، در مورد قهرمانی‌های دلاوران، ترس، دودلی و حتی خیانت آن دیگران؟ چه کسی ما را از درون ـ و نه به صورت خبر ـ با پشت‌های سوخته آشنا خواهد کرد تا پشت‌مان بسوزد، تا دیگر هیچ‌گاه از پا ننشینیم؟‌ کدام نویسنده از قتل عام‌های قم، تبریز، اصفهان و بالاخره جمعه خونین رمان‌ها خواهد پرداخت؟»

گلشیری در پایان می‌نویسد:‌ «‌چه کسی کبابی آریامهری را در ادب جهان جاودانه خواهد کرد؟ آنجا، در آن ایران بزرگ، آن‌ها که دست در کاری بزرگ‌اند، آن‌ها که دارند پشت امپریالیست‌ها را به لرزه می‌آورند، حکومتی تا دندان مسلح را به اعماق کاخ‌هایش می‌رانند مطمئناً امروز یا فردا در این زمینه نیز کارها خواهند کرد کارستان. از این کلمات خونین حک شده بر سنگفرش‌ها، دیوارها جمله‌ها خواهند ساخت، و از جمله‌های مقطع دلاوران برهنه پای مسلح حماسه‌ها خواهند پرداخت.»

در حالی که ایهود باراک وزیر دفاع اسرائیل از ادامه حملات به هوایی و زمینی به غزه سخن می‌گوید، تلاش‌های جهانی برای پایان خشونت‌ها در این منطقه افزایش یافته است.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، نیکولای سارکوزی رئیس جمهوری فرانسه امروز برای مذاکره با مقام‌های اسرائیل، فلسطین و مصر وارد منطقه شده است.

روز گذشته نیز خبرگزاری‌ها از سفر هیئت اتحادیه اروپا به این منطقه خبر داده بودند.

بر اساس این گزارش، تاکنون ۵۱۵ فلسطینی جان باخته‌اند که ده‌ها تن از آنها کودک بوده‌اند. بیش از ۲۵۰۰ تن نیز زخمی شده‌اند.

درگیری‌های ارتش اسرائیل با نیروهای حماس در شمال و شرق غزه ادامه دارد و جنگنده ‌اسرائیلی شب گذشته بیش از ۳۰ ماموریت هوایی بر فراز غزه انجام داده‌اند.

به نوشته بی‌بی‌سی نیوز، ایهود باراک با اعلام این که نیروهای حماس به شدت در این ۹ روز آسیب دیده‌اند از ادامه حملات به غزه تا دستیابی به اهداف مورد نظر تل‌آویو خبر داد.

با این حال رهبران ارشد حماس از مبارزه و مقاومت این جنبش تا «پیروزی نهایی» سخن می‌گویند.

گزارش‌ها حاکی است که کمبود آب و غذا و تجهیزات پزشکی و قطع برق، این منطقه را در آستانه یک فاجعه انسانی قرار داده است.

مقام‌های اسرائیلی شمار کشته شدگان خود را پنج تن، آن هم بر اثر پرتاب راکت از سوی حماس اعلام می‌کنند، اما حماس تعداد آنها را بسیار بیشتر می‌داند.

در همین حال کشورهای عربی و اسلامی نیز با محکومیت خشونت‌ها در غزه، خواستار اتش‌بس فوری در این منطقه هستند.

وزرای خارجه اتحادیه عرب صبح امروز (دوشنبه) در دیدار با بان کی‌مون دبیرکل سازمان ملل از وی خواستند هر چه سریع‌تر از اختیارات خود برای برگزاری نشست شورای امنیت و صدور قطعنامه‌ای برای آتش‌بس در غزه استفاده کند.

شمار دیگری از زائران ایرانی حاضر در عراق کشته و زخمی شدند.

خبرگزاری فارس به نقل از حسین اکبری مسئول عتبات عالیات سازمان حج و زیارت اعلام کرد که «در عملیات تروریستی دیگری که امروز در شهر دیالی عراق رخ داد تعدادی از زائران ایرانی شهید و مجروح شدند.»

آقای اکبری افزوده است که «هنوز معلوم نیست این زائران چگونه مجروح و به شهادت رسیده‌اند.»
بر اساس این گزارش، برخی از منابع، وقوع این حادثه را بر اثر انفجار بمب و برخی دیگر تیراندازی مسلحانه به سمت زوار ایرانی اعلام کرده‌اند.

به گفته وی در این حادثه، یک زائر ایرانی کشته و چهار نفردیگر زخمی شده‌اند.

روز گذشته نیز یک بمب‌گذار انتحاری زن با انفجار کمربند امنیتی خود در کاظمین، موجب جان باختن ۳۵ تن و زخمی شدن ۶۵ نفر دیگر شد.

۱۸ تن از کشته شدگان و ۳۶ نفر از مجروحان، ایرانی بودند که عملیات انتقال آنها به ایران با همکاری مسئولان عراقی و هلال احمر جمهوری اسلامی آغاز شده است.

هنوز هیچ فرد یا گروهی مسئولیت این انفجار را بر عهده نگرفته است.

زائران شیعه بسیاری برای شرکت در مراسم تاسوعا و عاشورا (سالگرد شهادت امام سوم شیعیان) در کربلا به عراق رفته‌اند.

مقام‌های ایرانی بارها از زوار ایرانی خواسته‌اند که بدلیل شرایط ویژه عراق، به صورت غیرقانونی اقدام به خروج از کشور نکنند.

پلیس ایران از کشته شدن ۲۱۴ «شرور مسلح» در مرز‌های شرقی این کشور، طی ۱۰ ماه گذشته خبر داد.

به گفته سردار حمید فهیمی‌راد، فرمانده انتظامی خراسان رضوی، در سال گذشته نیز ۲۰۸ تن از این «اشرار مسلح» از سوی نیرو‌های پلیس ایران کشته شده‌اند.

بر اساس آماری که این مقام انتظامی در اختیار پایگاه اطلاع‌‌رسانی پلیس قرار داده، در سال ۱۳۸۵ نیز در حدود ۱۰۴ نفر از این افراد کشته شدند.

ایران از طریق افغانستان؛ بزرگترین تولید کننده و صادر کننده تریاک جهان، کانال قاچاق مواد‌مخدر به غرب است.
این کشور با افغانستان ۹۰۰ کیلومتر مرز مشترک دارد و از سوی اشرار مسلح و قاچاقچیان مواد مخدر که می‌خواهند تجارت سودآور خود را به غرب برسانند، تحت فشار فراوانی قرار دارد.

جمهوری اسلامی ایران، سالانه حدود ۶۰۰ میلیون دلار برای مبارزه با مواد مخدر هزینه می‌کند و از زمان انقلاب ۱۳۵۷ تاکنون، بیش از ۳ هزار و ۶۰۰ نفر از پرسنل انتظامی این کشور در راه مبارزه با قاچاق مواد‌مخدر به ویژه در مناطق مرزی جان باخته‌اند.

گزارش‌های «دفتر جرایم و مواد‌مخدر سازمان‌ملل» که سال گذشته میلادی منتشر شده، حاکی است که افغانستان ۹۳ درصد از تریاک جهان را تولید می‌کند و پس از چین قرن نوزدهم، بزرگ‌ترین تولید کننده مواد مخدر به شمار می‌رود.

بخش اعظم خشخاش افغانستان در جنوب این کشور که تحت نفوذ شبه‌‌نظامیان طالبان است و دولت کابل بر آن کنترل اندکی دارد، تولید می‌شود.

به گفته منابع امنیتی در افغانستان، شبه نظامیان طالبان، ۱۰ درصد خشخاش تولیدی این کشور را به عنوان سهم خود برمی‌دارند.

انجمن ملی منتقدان فیلم آمریکا، انیمیشن «والس با بشیر» ساخته فیلمساز اسرائیلی اری فولمن را به عنوان بهترین فیلم سال ۲۰۰۸ برگزید.

والس با بشیر خاطرات تکان دهنده اری فولمن کارگردان فیلم از جنگ داخلی لبنان در سال ۱۹۸۲ و کشتار فلسطینی‌های ساکن اردوگاه‌های صبرا و شتیلاست که به شکل مستند روایت می‌شود.

فولمن خود به عنوان سرباز در این عملیات شرکت داشته و حالا در این فیلم به مرور این خاطرات هولناک پرداخته است.

مایک لی کارگردان بریتانیایی نیز به خاطر فیلم « بی‌خیال» به عنوان بهترین کارگردان و بهترین فیلمنامه نویس شناخته شد.

«والس با بشیر» بهترین فیلم سال ۲۰۰۸

شون پن هم به خاطر بازی در فیلم «میلک» در نقش هاروی میلک سیاستمدار همجنس‌گرای آمریکایی که در سال ۱۹۷۸ ترور شد، جایزه بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد.

سالی هاوکینز بازیگر فیلم « بی‌خیال» ساخته مایک لی، به عنوان بهترین بازیگر زن شناخته شد.

هنا شایگولا نیز به خاطر بازی در فیلم «لبه بهشت» ساخته فاتح آکین فیلمساز ترک تبار آلمانی، جایزه بهترین بازیگر زن نقش دوم را دریافت کرد.

انجمن ملی منتقدان فیلم آمریکا همچنین فیلم «مرد روی سیم» ساخته جیمز مارش را به عنوان بهترین فیلم مستند انتخاب کرد. این فیلم شرح زندگی مرد ماجراجو و بی‌باکی است که در سال ۱۹۷۴ بر روی طنابی که بین برج‌های دوقلوی مرکز تجارت جهانی نیویورک کشید، راه رفت.

شون پن در فیلم «میلک»

آنتونی داد مندل به خاطر فیلمبرداری فیلم «میلیونر زاغه‌نشین» ساخته دنی بویل برنده جایزه بهترین فیلمبرداری شد.

انجمن ملی منتقدان فیلم شامل نویسندگان و منتقدان سینمایی مهم‌ترین روزنامه‌ها و مجلات آمریکا از جمله تایم و نیوزویک است.

آرای این منتقدان که هر ساله قبل از مراسم اسکار اعلام می‌شود، نقش عمده‌ای در تعیین جوایز آکادمی اسکار دارد.

پیش‌بینی می‌شود فیلم‌های «گرن تورینو» آخرین ساخته کلینت ایستوود و «ماجرای شگفت‌انگیز بنجامین باتن» به کارگردانی دیوید فینچر که بر اساس داستان کوتاهی از اسکات فیتزجرالد ساخته شده، شانس زیادی برای دریافت چندین جوایز اسکار امسال داشته باشند.

سخنگوی وزارت خارجه ایران گفت که اگر شیرین عبادی بخواهد، دولت گارد محافظ در اختیار وی قرار می‌دهد.

اظهارات آقای قشقاوی پس از آن‌که بان کی‌مون دبیر کل سازمان ملل نسبت به فشار‌ها علیه خانم عبادی در ایران ابراز نگرانی کرد، ایراد می‌شود.

به گزارش امروز (دوشنبه) خبرگزاری‌ها، وزارت خارجه ایران همچنین از آقای کی‌مون خواسته که در امور داخلی جمهوری اسلامی دخالت نکند و به «وظایف بین‌المللی» سازمان ملل بیشتر توجه داشته باشد.

بیانیه بان کی‌مون پس از آن‌که گروهی از دانشجویان بسیجی با تجمع مقابل منزل خانم عبادی اقدام به سردادن شعار علیه وی کرده و تابلوی وکالت این وکیل را تخریب کردند، صادر شد.

در روز‌های اخیر برخی نهاد‌های حقوق بشری و صد‌ها تن از فعالان مدنی نگرانی خود را از افزایش فشار‌ها بر برنده جایزه صلح نوبل در ایران اعلام کرده‌اند.

خانم عبادی در واکنش به این فشار‌ها و تهدید‌ها اعلام کرده که هرگز خاک ایران را ترک نخواهد کرد.

قوه قضاییه ایران دو هفته پیش از این دفتر کانون مدافعان حقوق بشر را که از سوی خانم عبادی و چند وکیل سرشناس در تهران اداره می‌شود به خاطر «نداشتن مجوز فعالیت» پلمب کرد.
چند روز بعد ماموران اداره مالیات تهران با حضور در دفتر کار این وکیل، اسناد و مدارک کاری وی را برای بررسی‌های مالیاتی از در اختیار گرفتند.

آقای قشقاوی در این خصوص گفت که در پرداخت مالیات‌ها «نباید کسی فراقانونی» عمل کند.
وی همچنین از وکلای دادگستری خواست که در «خط مقدم قانون‌گرایی» باشند.

به گفته سخنگوی وزارت خارجه «ایران کشور آزادی است و هیچ محدودیتی برای فعالان حقوق بشر در آن نیست.»

در ۲۷ فروردین ماه امسال نیز محمود احمدی‌نژاد پس از آن‌که شیرین عبادی تهدید به مرگ شد، به فرمانده نیروی انتظامی دستور داد تا به فوریت، اقدامات لازم برای تأمین امنیت و رفع نگرانی این فعال حقوق بشر در دستور کار قرار دهد.

شیرین عبادی در ۲۶ فروردین ماه امسال در نامه‌ای به فرمانده نیروی انتظامی از «تهدید به مرگ» خود، توسط افراد ناشناس خبر داده بود.

عبادی که در دهه گذشته در برخی از مهم‌ترین پرونده‌های مربوط به حقوق بشر، وکالت بسیاری را به عهده گرفته، دو سال پیش از این نیز نامه‌های تهدید‌آمیزی دریافت کرده بود.

نه روز از درگیری در نوار غزه و حملات اسرائیل به غزه می‌گذرد. در حالی که در بسیاری از کشورها تظاهرات و تجمعات اعتراض‌آمیزی علیه این وضعیت و حملات اسرائیل برپا می‌شود و مردم از مجامع بین‌المللی درخواست می‌کنند که این جنگ را به پایان برسانند، شنبه‌شب نیروی زمینی ارتش اسرائیل با ورود به نوار غزه به شدت با حماس درگیر شد.

تمام اعضای خانواده و فامیل یوسف در غزه زندگی می‌کنند. یوسف احمد، روزنامه‌نگار مقیم هلند درباره‌ی وضعیت فعلی غزه می‌گوید:

هیچ کمکی به راحتی به داخل غزه وارد نمی‌شود. کمک‌هایی که وارد غزه می‌شوند از طریق مصر است و کشور مصر هم باید هر کاری را با هماهنگی کامل با اسرائیل انجام دهد.

یعنی هرچه وارد و صادر می‌شود با جزییات به اسرائیل اطلاع داده می‌شود و تنها زمانی که اسرائیل اجازه بدهد این کمک‌ها وارد می‌شود.

شنبه، اسرائیل یکی از کمک‌های بین‌المللی را رد کرد و اجازه داد فقط مقدار کمی مواد غذایی وارد غزه شوند. به نظر می‌رسد که اسرائیل فقط نیمی از کمک‌ها را وارد غزه می‌کند و تلاش زیادی دارد که نشان بدهد وضعیت غزه به آن شکل فاجعه‌بار نیست.

اما مردم واقعاً در شرایط بدی به سر می‌برند. چون چهار، پنج روز است که مردم و همین‌طور خانواده‌ی من بدون برق به سر می‌برند.

تنها چیزی که توانسته‌اند پس‌انداز کنند مقداری آرد است که برای شش یا هفت روزشان کفایت می‌کند و معلوم نیست بعد از آن باید چکار کنند.

آن‌ها آرد را با روش‌های خصوصی و پنهانی پیدا کرده‌اند و پخته‌اند، بعضی از خانواده‌ها هم این امکان را دارند که بتواند نان تهیه کنند.

عکس: رویترز

از یوسف می‌پرسم دسترسی به غذا و دارو در غزه چطور است؟

دارو را فراموش کنید. الان تنها نگرانی مردم نان یا غذای روزانه است. اگر دارو در غزه وجود داشته باشد، در بعضی از بیمارستان‌هاست که آن هم از طریق مصر وارد شده است و باید مقدار آن خیلی کم باشد‌. به هر حال این مرز زیر کنترل اسرائیل است.

در حمله‌های هوایی چند روز اخیر، مقدار زیادی تجهیزات بیمارستان و دستگاه‌های جراحی بیمارستان‌های شهری غزه هم تخریب شد.

اما همان‌طور که گفتم نگرانی مردم، بیشتر مواد خوراکی است. در خانه‌ها دیگر آب نیست و برای پیدا کردن آب نوشیدنی باید از خانه‌هایشان بیرون بروند تا بتوانند چیزی پیدا کنند.

یوسف در واکنش به این سخن اولمرت که اعلام کرد اجازه نمی‌دهد در غزه فاجعه‌ی انسانی رخ بدهد، می‌گوید:

فاجعه‌ی انسانی اتفاق افتاده است و خیلی وقت است که مردم غزه رنج می‌برند. اسرائیل می‌خواهد وضعیت داخلی غزه را از دید جهانیان پنهان کند.

اسرائیل می‌خواهد وانمود کند که وضعیت مردم در غزه بد نیست و کمک‌های بین‌المللی هم در دسترس است. این پروپاگاندای خبری و اطلاع‌رسانی است.

عکس: رویترز

یوسف در مورد این‌که مردم کجا پناه گرفته‌اند و این‌که محلی برای فرار و بمباران برای مردم وجود دارد، می‌گوید:

این غم‌انگیزترین شرایط در غزه است. هیچ جایی برای پنهان شدن مردم غیرنظامی وجود ندارد. اسرائیل قبلاً اعلام کرده بود که با این جنگ هیچ منطقه و محل امنی برای مردم در غزه وجود نخواهد داشت و این واقعاً واقعیت دارد.

مردم در خانه‌هایشان هستند، وقتی هم که می‌خواهند از خانه‌شان بیرون بیایند تا آب و غذا پیدا کنند در شرایط خطرناکی قرار می‌گیرند.

بیشتر افراد غیر نظامی هستند که کشته می‌شوند چون به هیچ شکلی نمی‌‌شود زمان و شرایط و بمباران را پیش‌بینی کرد.

بیشتر مردم در خانه‌هایشان زیر بمباران جانشان را از دست می‌دهند. چون هواپیما و هلی‌کوپترهای اسرائیلی در تمام ساعت روز در حال بمباران هستند.

با این حال، قبل از شروع جنگ اسرائیلی‌ها با پخش اعلامیه در غزه اعلام کرده بودند که مردم برای نجات خودشان غزه را ترک کنند.

عکس: رویترز

از یوسف می‌‌پرسم همه‌ی مرزها بسته است و هیچ‌کس نمی‌داند در این مدت باید کجا برود. یوسف در این مورد می‌گوید‌:

علاوه بر این‌که مرزها بسته است در خود غزه هم هیچ جایی برای پنهان شدن و فرار وجود ندارد. تنها جایی که می‌توانند پنهان شوند خانه‌هایشان است که آن هم هیچ امنیتی ندارد و اسرائیلی‌ها تمام مدت مناطق و ساختمان‌های مسکونی را بمباران کرده‌اند.

یوسف درباره‌ این‌که آیا می‌شود پیش‌بینی برای اتمام این جنگ داشت می‌گوید:

هیچ پایان مشخص و شفافی وجود ندارد. اسرائیلی‌ها، زمان، هدف و شرایط مشخصی را ذکر نکرده‌اند و حتا گفته‌اند این تازه شروع کار ماست.

حماس هم در موقعیتی است که باید از خودش دفاع کند و اگر اسرائیل داخل غزه باشد‌، حماس تنها نیرویی است که امکانش را دارد که با آن‌ها بجنگد.

اسرائیل هر نوع آتش‌بسی را رد کرده، حتا فرصت مورد نظر سارکوزی یعنی ۴۸ ساعت آتش‌بس را هم رد کرده است. بنابراین سرزنش حماس در این موقعیت برای آتش‌بس اشتباه است. اسرائیل این جنگ را می‌خواهد و اسرائیل است که باید تصمیم بگیرد جنگ را تمام بکند یا خیر.

عکس: رویترز

اما بهتر است وضعیت مردم را از زبان خود مردم غزه بشنویم. رسانه‌ها از قطعی برق و نبود آب آشامیدنی و غذا در غزه می‌گویند. یوسف هم تأکید داشت که همه‌ی کمک‌های بین‌المللی در مرز مصر باید با تایید اسرائیل وارد غزه ‌شود. اما مردمی که در این نه روز و این شب‌ها با صدای انفجار، شلیک گلوله و موشک‌های مختلف روزگار گذراندند، در این مورد چه می‌گویند:

او و خانواده‌اش تقریباً در ۵۰۰ متری دریا هستند. آن‌ها از زمان بمباران شهر به این بخش رفتند که همراه با حمله‌ی زمینی از شنبه‌شب، قوی‌تر و سخت‌تر شده است.سمیع عبد‌الشافی می‌گوید:

تقریباً در این روزها و شب‌ها نخوابیده‌ایم و تحت فشار روحی و روانی زیادی قرار داریم و شرایط خیلی ناامید‌کننده است.

خیلی عجیب است که وقتی دو هزار و پانصد نفر کشته و زخمی شدند و تعداد زیادی از آن‌ها غیر نظامی هستند، هنوز شورای امنیت سازمان ملل در مورد آتش‌بس عکس‌العملی نشان نمی‌دهد.

عبدالشافی درباره‌ی زندگی روزانه در غزه در مورد وضعیت غذا، برق و شرایط مردم در طی هفته‌ی گذشته می‌گوید:

در ۲۴ ساعت در شبانه‌ روز از برق خبری نیست. نیازهای اولیه‌ همه‌ی افرادی که در نوار غزه هستند هم برطرف نمی‌‌شود و کسی هم جرأت ندارد از خانه‌اش بیرون بیاید تا چیزی برای خوردن پیدا کند. هیچ مغازه و فروشگاهی هم باز نیست. از طرفی در دست مردم پول نقد نیست.

آیا مردم در غزه هنوز از حماس حمایت می‌کنند یا به خاطر شرایطی که برای آن‌ها پیش آمده، در حال سرزنش حماس یا برعکس فقط در حال سرزنش اسرائیل هستند؟

مردم عادی در این شرایط و موقعیت فعلی هیچ توجه‌ای به رنگ‌های سیاسی ندارند. این حادثه باعث شده است مردم فلسطین دید سیاسی‌شان را از دست بدهند و فعلاً فقط به این فکر کنند که چطور زنده بمانند و این‌که قرار است در آینده چه اتفاقی بیافتد و چه زندگی داشته باشند.

هیئت مدیره باشگاه پرسپولیس با پذیرش استعفای داریوش مصطفوی، عباس انصاری‌فرد را به عنوان مدیرعامل جدید این باشگاه انتخاب کرد.

این تصمیم، امروز (دوشنبه) پس از برگزاری جلسه‌ هیئت مدیره این باشگاه که چهار ساعت به طول انجامید، اتخاذ شد.

آقای مصطفوی هشتم دی‌ماه استعفای خود را تقدیم هیئت مدیره این باشگاه کرده بود.

عباس انصاری‌فرد

عباس انصاری‌فرد پیش‌تر در سال‌های (۱۳۶۹-۱۳۷۲) و (۱۳۸۰-۱۳۸۱)با حکم سازمان تربیت بدنی به عنوان مدیرعامل باشگاه پرسپولیس منصوب شده بود.

به گزارش خبرگزاری دولتی ایرنا، باشگاه پرسپولیس عصر امروز با صدور اطلاعیه‌ای اعلام کرد که «هیئت مدیره باشگاه پرسپولیس با اصرار مصطفوی با استعفای نامبرده موافقت کرد و پس از بررسی گزینه‌های مختلف، انصاری‌فرد را به دلیل سوابقش در این باشگاه به مدیرعاملی برگزید.»

پیش از آقای انصاری‌فرد، علی عبده، مصطفی مکری، عباس وکیل، گلیجانی، طباطبایی، امیر عابدینی، علی میرزایی، علی پروین، اکبر غمخوار، حجت‌ا‌لله خطیب، محمدحسن انصاری فرد ، حبیب کاشانی، داریوش مصطفوی به‌طور متناوب به مدیر عاملی این باشگاه انتخاب شده بودند.

پنج تن از نمایندگان مجلس آلمان به منظور دیداری پنج روزه به ایران سفر می‌کنند.

سفر این نمایندگان از شنبه ۲۰ دی‌ماه آغاز خواهد شد.

سفر این نمایندگان به دعوت حمید‌رضا حاجی‌بابایی رئیس گروه دوستی پارلمانی ایران و آلمان انجام می‌شود.

در این سفر، نمایندگان مجلس آلمان دی�